حرف دل

روزنوشت های یک لاهیجانی

برای سینا مدبر نیا

 

 

خبر را که از امین شنیدم جا خوردم:سینا مدبر نیا، وبلاگ نویس و شاعر جوان گیلک، همراه همسرش خانم شمیم هدایتی (که ایشات هم از مترجمین بودند) در سانحه رانندگی جان خویش را از دست دادند.

گرچه مرحوم مدبر نیا را از نزدیک نمی شناختم اما ارتباط وبلاگی داشتیم و با کامنتهایش در  وبلاگ گیلکی ام، همیشه لطف می داشت. از ارتباط  وبلاگی، آنچه که از آن مرحوم متوجه شدم این بود که  بی سر و صدا و بدون تندروی و فحاشی و ادعا،دارد به هویت گیلکی مان خدمت میکند.با گیلکی نوشته هایش با گیلکی شعرهایش و با آن مقید بودنش به قرار دادن تاریخ و گاهشمار گیلانی در پایان نوشته هایش.مستمر و پایدار و  آرام و منطقی و در عین حال پایبند به اهداف عالی خویش برای حفظ هویت و فرهنگ و ریشه ها. دلسوزی از نسل امروز.افرادی که در این زمانه حکم کیمیا دارند و امان از دست تقدیر که چرا همیشه کمیابها را زودتر می برد! و سینا مدبر نیا از آن دست جوانانی بود که حالا حالا ها و تا آینده ای طولانی می توانست منشا آثار ارزشمندی در حوزه فرهنگ و ادبیات و شعر قوم گیلک باشد.اما افسوس!

مرگ جانگداز او ضایعه ای سنگین برای جوانان پایبند به هویت و فرهنگ و ادبیات گیلکی بود.آرزوی صبر برای خانواده های داغدار این زوج دارم و ضمن طلب آمرزش برای شان، دوست دارم خطاب به سینا مدبر نیا چنین بگویم:

 سینای عزیز! گرچه جای تو و لوتکای تو خالی است، اما نام و یادت در تاریخ فرهنگ و ادبیات قوم گیلک زبان،با آثار ماندگارت، برای همیشه باقی خواهد ماند.

     خدایت بیامرزاد ای گیله مرد                                         

                                                                                         ۳۰  اریه ماه ۱۵۸۴  گیلانی     

                                                                               

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم آبان 1389ساعت 1:9  توسط محمد الهامی  |